Τώρα που η χώρα μας δείχνει να ξεπερνά την πρωτοφανή δοκιμασία των τελευταίων ημερών, η μέριμνα της Πολιτείας στρέφεται κύρια στους πληγέντες. Άλλωστε, εμείς οι Έλληνες έχουμε συναντηθεί ξανά δια μέσου των αιώνων με τη φωτιά και την καταστροφή. Γνωρίζουμε καλά τη γεύση της απόγνωσης και της απελπισίας. Έχουμε ακούσει ξανά τον ήχο του μοιρολογιού. Αλλά όπως και τότε έτσι και σήμερα ούτε κι αυτή η μεγάλη καταστροφή δεν θα είναι αρκετή για να μας κάμψει. Πρώτα θα κηδέψουμε και θα πενθήσουμε τους νεκρούς μας και στη συνέχεια θα κάνουμε ξανά την καμένη μας γη να καρπίσει. Για να την παραδώσουμε καλύτερη στα παιδιά μας.
Τα λόγια τώρα ακούγονται άδεια. Θα ήθελα να τελειώσω τις σκέψεις αυτές με μια μόνο φράση του ποιητή που απευθύνεται σε αυτούς που έσπειραν τις φλόγες στην πατρίδα μας αλλά δεν κατάλαβαν ότι «Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει». Αρκεί όμως που το ξέρουμε εμείς.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
1 σχόλιο:
Εμείς οι Έλληνες όπως πολύ καλά γράφεις, έχουμε ανταμώσει πολλές φορές με την καταστροφή. Ποτέ μας όμως δεν το βάλαμε κάτω. Είναι γνώρισμα της ράτσας μας! Για άλλη μια φορά προσπάθησαν να μας τσακίσουν. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να μας ξαφνιάσουν. Συνήλθαμε όμως αμέσως και αντιδράσαμε. Γλύψαμε τις πληγές μας για να γιάνουν γρήγορα. Τώρα είναι η ώρα της μεγάλης πρόκλησης. Της πρόκλησης για να κάνουμε την πατρίδα μας πιο δυνατή, έτοιμη και ισχυρή και εμάς πιο προνοητικούς, υπεύθυνους και συλλογικούς. Μας προκάλεσαν! Και οι προκλήσεις αρέσουν σε μας τους Έλληνες! Γιατί τότε προχωράμε όλοι μαζί ενωμένοι, πεισμωμένοι και δυνατοί! Ας πρόσεχαν!
Δημοσίευση σχολίου